ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Το Φρέναρος είναι ένα χωριό από το σύμπλεγμα των δεκαέξι χωριών της επαρχίας Αμμοχώστου, που αποτελούν τα παραδοσιακά Κοκκινοχώρια. Βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα, νότια της πόλης της Αμμοχώστου. Ένα μικρό μέρος του βόρειου τμήματος του χωριού, εμπίπτει στο έδαφος της βρετανικής βάσης Αγίου Νικολάου.

Το Φρέναρος είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 75 μέτρων. To τοπίο του είναι καμπίσιο, χωρίς ιδιαίτερες μορφολογικές διακυμάνσεις, με μια πολύ μικρή κλίση από τα νότια προς τα βόρεια.

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Το Φρέναρος εξυπηρετείται μ' ένα πολύ καλό συγκοινωνιακό δίκτυο. Στα βορειοανατολικά, συνδέεται με το χωριό Δερύνεια (γύρω στα 4 χμ.), στα βορειοδυτικά με τον παλιό δρόμο Λευκωσίας-Αμμοχώστου (γύρω στα 7 χμ.), στα δυτικά με το χωριό Αυγόρου (γύρω στα 8 χμ.), στα νοτιοδυτικά με το χωριό Λιοπέτρι (γύρω στα 5 χμ.) και στα νοτιοανατολικά με το χωριό Σωτήρα (γύρω στα 3,5 χμ.).

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ
Η μικρή απόσταση του χωριού από την πόλη της Αμμοχώστου, η πολύ καλή οδική του σύνδεση και οι προσοδοφόρες γεωργικές του εκμεταλλεύσεις, είναι οι κύριοι παράγοντες, που συνέβαλαν στην πληθυσμιακή του αύξηση. Το 1881, οι κάτοικοί του, ήσαν 231, που αυξήθηκαν στους 313 το 1891, στους 397 το 1901, στους 500 το 1911, στους 582 το 1921, στους 796 το 1931, στους 1.101 το 1946, στους 1.439 το 1960 και στους 1.745 το 1973. Το 1976 οι κάτοικοι του χωριού, ανήλθαν στους 2.231 και στους 2.708 το 1982. Οι πληθυσμιακές αυξήσεις μετά το 1974, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό, στην εγκατάσταση στο χωριό αρκετών Ελληνοκυπρίων εκτοπισμένων, κυρίως από την πόλη και την επαρχία Αμμοχώστου. Στην τελευταία απογραφή του 2001, οι κάτοικοι του χωριού ήταν 3.306. Σήμερα ο πληθυσμός Φρενάρου ανέρχεται στις 4200.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ
Το χωριό υπήρχε κατά τα Μεσαιωνικά χρόνια. Σε παλιούς χάρτες, βρίσκεται σημειωμένο ως Frinaria. Σύμφωνα μάλιστα προς μια άποψη η ονομασία του χωριού, προήλθε από τους Freres Mineures, τους Φραγκιακανούς, Λατίνους μοναχούς, που αναφέρεται ότι κατείχαν στην περιοχή ένα μοναστήρι, εκείνο της Παναγίας Χορτακιώτισσας, στα νοτιοανατολικά του χωριού (γνωστή και ως Παναγία των Χορτακιών). Δεν μαρτυρείτε πάντως η σχέση των Φραγκισκανών με το Φρέναρος, αλλά ο Σίμος Μενάρδος λέει ότι είναι πιθανό, να κατείχαν την περιοχή. Απ' αυτούς, θα πρέπει να προήλθε η ονομασία του χωριού. Στο χρονικό του Μορέως, οι Φραγκισκανοί μοναχοί, ονομάζονται Φρεμενούριοι. Από την ονομασία, λοιπόν, Φρε Μινόρς (Φρέμινορς), προήλθε η ονομασία Φρέναρος.

Μια δεύτερη άποψη για την ονομασία του χωριού, αναφέρει ότι, στην περιοχή της Παναγιάς της Χορτακιώτισσας, τόσο επί Βυζαντινών, όσο και επί Φράγκων, είχε μοναχούς και μοναστήρια. Το τοπωνύμιο Frenaria στα Γαλλικά, σημαίνει περιοχή, όπου κατοικούσαν μοναχοί. Είναι σύνθετη λέξη αποτελούμενη από το Freres (μοναχός) και το aria (περιοχή). Έτσι Freraria σημαίνει περιοχή μοναχών. Για να ηχεί καλύτερα το Freraria έγινε Frenaria και στην Ελληνοκυπριακή διάλεκτο ονομάστηκε Φρένναρος.

Ο μεσαιωνικός οικισμός, βρισκόταν γύρω στα 2 χιλιόμετρα νοτιότερα του σημερινού οικισμού και είναι γνωστή σήμερα η τοποθεσία ως Παλαιό Φρέναρος. Από τα κατάλοιπα φαίνεται ότι ήταν μεγάλος οικισμός κι απ' αυτόv σώζονται σήμερα, μόνο τρεις εκκλησίες, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Θεοδώρου και της Παναγίας Χορτακιώτισσας.

Αξιόλογη είναι και η εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Φρέναρος, πιθανότατα του 12ου αιώνα. Πιθανότατα του 12ου αιώνα είναι και η εκκλησία του Αγίου Ανδρόνικου, στα βορειοανατολικά του χωριού. Κοντά βρίσκεται και η επίσης σημαντική εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, κτίσμα του 15ου αιώνα. Η ύπαρξη τόσων πολλών εκκλησιών στην περιοχή, φανερώνει, ότι αυτή ήταν αρκετά σημαντική κατά τα Βυζαντινά χρόνια κι αργότερα. Ωστόσο η περιοχή είχε κατοικηθεί και κατά τα παλαιότατα Προϊστορικά χρόνια, όπως αποδεικνύεται από την ανεύρεση οικισμού της Νεολιθικής εποχής στην περιοχή Βουνιστήρι

.